- Vzorce a výpočet
- Prvý princíp termodynamiky
El ciclo ideal Otto
- Ejemplos prácticos
- Primer ejemplo
- Segundo ejemplo
- Referencias
Izochorický dej je akýkoľvek termodynamický proces, pri ktorom sa objem ostáva konštantná. Tieto procesy sa často nazývajú izometrické alebo izovolumetrické. Vo všeobecnosti sa termodynamický proces môže vyskytovať pri konštantnom tlaku a potom sa nazýva izobarický.
Ak sa vyskytuje pri konštantnej teplote, potom sa hovorí, že ide o izotermický proces. Ak nedochádza k žiadnej výmene tepla medzi systémom a prostredím, nazýva sa to adiabatické. Na druhej strane, keď existuje konštantný objem, vygenerovaný proces sa nazýva izochorický.

V prípade izochorického procesu je možné konštatovať, že v týchto procesoch je práca s tlakom a objemom nulová, pretože to vyplýva z násobenia tlaku zvýšením objemu.
Ďalej sú v diagrame termodynamického tlaku a objemu znázornené izochorické procesy vo forme vertikálnej priamky.
Vzorce a výpočet
Prvý princíp termodynamiky
V termodynamike sa práca počíta z nasledujúceho výrazu:
W = P ∙ ∆ V
V tomto vyjadrení W je práca nameraná v Jouloch, P tlak meraný v Newtonoch na meter štvorcový a ∆ V je zmena alebo zvýšenie objemu merané v metroch kubických.
Podobne tzv. Prvý princíp termodynamiky stanovuje, že:
∆ U = Q - W
V tomto vzorci W je práca vykonaná systémom alebo na systéme, Q je teplo prijaté alebo emitované systémom a ∆ U je zmena vnútornej energie systému. Tentoraz sa tieto tri veličiny merajú v jouloch.
Pretože v izochorickom procese je práca nulová, ukázalo sa, že:
∆ U = Q V (pretože ∆ V = 0, a teda W = 0)
Inými slovami, kolísanie vnútornej energie systému je spôsobené výhradne výmenou tepla medzi systémom a prostredím. V tomto prípade sa prenášané teplo nazýva teplo s konštantným objemom.
![]()
Original text
El ciclo ideal Otto
El ciclo de Otto es un caso ideal del ciclo que utilizan las máquinas de gasolina. Sin embargo, su utilización inicial fue en las máquinas que empleaban gas natural u otro tipo de combustibles en estado gaseoso.
En cualquier caso, el ciclo ideal de Otto es un ejemplo interesante de proceso isocórico. Se produce cuando en un automóvil de combustión interna tiene lugar de forma instantánea la combustión de la mezcla de gasolina y aire.
En ese caso, tiene lugar un aumento de la temperatura y de la presión del gas dentro del cilindro, permaneciendo el volumen constante.
Ejemplos prácticos
Primer ejemplo
Dado un gas (ideal) encerrado en un cilindro provisto de un pistón, indique si los siguientes casos son ejemplos de procesos isocóricos.
– Se realiza un trabajo de 500 J sobre el gas.
En este caso no sería un proceso isocórico porque para realizar un trabajo sobre el gas es necesario comprimirlo, y por tanto, alterar su volumen.
– El gas se expande desplazando horizontalmente el pistón.
Nuevamente no sería un proceso isocórico, dado que la expansión del gas implica una variación de su volumen.
– Se fija el pistón del cilindro para que no se pueda desplazar y se enfría el gas.
En esta ocasión sí que se trataría de un proceso isocórico, puesto que no se daría una variación de volumen.
Segundo ejemplo
Determine la variación de energía interna que experimentará un gas contenido en un recipiente con un volumen de 10 L sometido a 1 atm de presión, si su temperatura se eleva desde 34 ºC hasta 60 ºC en un proceso isocórico, conocido su calor específico molar Cv = 2.5· R (siendo R = 8.31 J/mol·K).
Dado que se trata de un proceso a volumen constante, la variación de energía interna únicamente se producirá como consecuencia del calor suministrado al gas. Este se determina con la siguiente fórmula:
Qv = n ∙ Cv ∙ ∆T
Para poder calcular el calor suministrado, en primer lugar es necesario calcular los moles de gas contenidos en el recipiente. Para ello se hace necesario recurrir a la ecuación de los gases ideales:
P ∙ V = n ∙ R ∙ T
En esta ecuación n es el número de moles, R es una constante cuyo valor es 8,31 J/mol·K, T es la temperatura, P es la presión a la que está sometido el gas medida en atmósferas y T es la temperatura medida en Kelvin.
Se despeja n y se obtiene:
n = R ∙ T / (P ∙ V ) = 0, 39 moles
De modo que:
∆ U = QV = n ∙ Cv ∙ ∆T = 0,39 ∙2,5 ∙ 8,31 ∙ 26 = 210,65 J
Referencias
- Resnik, Halliday & Krane (2002). Física Volumen 1 . Cecsa.
- Laider, Keith, J. (1993). Oxford University Press, ed. The World of Physical Chemistry .
- Heat Capacity. (n.d.). In Wikipedia. Recuperado el 28 de marzo, 2018, desde en.wikipedia.org.
- Latent Heat. (n.d.). In Wikipedia. Recuperado el 28 de marzo, 2018, desde en.wikipedia.org.
- Isochoric Process. (n.d.). In Wikipedia. Recuperado el 28 de marzo, 2018, desde en.wikipedia.org.
